De afgelopen jaren deelde ik op zaterdagochtend over mijn persoonlijke proces: de transformatie van een psychiater die vooral leunde op de status die hij ontleende aan die rol naar een kwetsbare jongen die wilde leren hoe om te gaan met die gevoelige ziel.
Bijna begin het, twee maanden try-outs. En het wordt spannend, omdat het zo persoonlijk is.
‘Practice what you preach’ is soms nog best lastig.
Vind ik dat boek over haptonomie ‘voor mensen die niks mankeren’ nu zo goed omdat de auteur mijn vriend is? Of begrijp je als je het boek leest waarom ik zo blij ben met hem als vriend?
In de tijd dat ik een proefschrift schreef over de behandeling van angstaanvallen verkondigde ik heel vaak dat ik enkel op dat onderwerp promoveerde, en dat ik er zelf niets mee had, angsten.
In de podcast ‘Omdenken’ concludeert Berthold Gunster dat mijn zoon Fimme Bakker zichzelf (ten onrechte) een slappe zak vindt.
De voorbije dagen nam ik deel aan de Zinderende Zomerretraite, die werd georganiseerd door Hylke Bonnema en een team van tientallen mensen die hielpen het mogelijk te maken.
Al jaren deel ik op zaterdagochtend over mijn persoonlijke leven. Het helpt mij om ordening aan te brengen in de chaos van gedachten die de hele dag door mijn hoofd spookt.
Mijn vriend en collega-vader Franky Mandias is afgelopen week gecremeerd, nadat hij bezweek aan alvleesklierkanker.
In kleine kring hebben we afscheid genomen van Franky Mandias, een van de liefste mensen die ik in mijn leven heb mogen ontmoeten.
Onderzoeksjournaliste Judith van Ruiten werd in haar jeugd seksueel misbruikt. Ze schreef er het boek ‘Hoor mij’ over. Een belangrijk boek.
Deze week postte mijn zoon Fimme over het overlijden van Franky Mandias, afgelopen maandag.
Deze zomer werk ik aan de theatervoorstelling ‘Oud zeer’, de try-outs beginnen eind september al.
‘Verslaving is de ziekte van de verheimelijking’ leerde ik eens van een oude rot in het hulpverleningsvak.
‘Is er een verlangen om te stoppen?’ vraagt men altijd bij Phase1, als mensen zich melden voor hulp bij problematisch gebruik van middelen. Het antwoord is meestal ‘ja’.
‘Dankbaarheid’ kun je oefenen zei mijn vriend Jeroen Decker tegen me. En daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Ik heb nog meer training nodig, want in het gesprek dat we hadden liet ik steeds een ‘maar’ horen na alles waarvoor ik dankbaar ben.
Mijn vriend Jeroen Decker heeft me uitgenodigd voor een bezoek aan Hillhouse Clinics, de plek bij Kaapstad waar de klinische behandelingen van verslavingszorginstelling Phase1 plaatsvinden.
Al mijn hele leven wordt ik geconfronteerd met onveiligheid. En dan bedoel ik een gevoel, diep van binnen, dat regelmatig de kop opsteekt.
Voor dit opinieplatform schrijft Bram regelmatig een column.
Bram is vaste columnist voor dit medische online platform.
Bram schrijft elke maand een column voor dit publiekstijdschrift.
Bram spreekt in zijn podcast met auteurs en allerlei professionals.
Bram plaatst op Facebook vaak persoonlijke observaties.