De bioscoopvertoning van ‘Onvoorwaardelijk?’, de documentaire die Frank de Rooij over Fimme Bakker en mij heeft gemaakt voor That’s the Spirit gaf me een dubbel gevoel.
Het is een prachtige weergave van waar we samen voor zijn gaan staan de afgelopen jaren: het publiekelijk delen over onze mateloosheid en onze complexe vader-zoon-verhouding.
‘Maar het is toch ook een beetje exhibitionistisch’ zei iemand die me zeer nabij is na afloop. Het klonk en voelde niet als een veroordeling, maar zette me wel aan het denken.
Vandaag zou ik er waarschijnlijk geen ‘ja’ meer op zeggen, zo’n vraag om mijn persoonlijke leven zo gedetailleerd in beeld te brengen. Het is goed nieuws, geloof ik, want het is ook niet meer zo nodig. Mijn behoefte om gezien te worden komt eindelijk binnen de ‘normale’ bandbreedte🤪
Ondertussen is wel ‘Gek van verlangen’ naar de drukker en komt er op Valentijnsdag nog meer heel persoonlijks.
Daar ben ik door die filmvertoning ineens toch een beetje nerveus over, want waarom wilde ik zo veel intiems delen over mijn lange zoektocht naar liefde? O ja: omdat ik stiekem eindelijk een beetje van mezelf ben gaan houden, zelfs in het publieke domein.
En hoe ik dat bereikte, misschien heb jij daar ook iets aan…
P.s. bestel je een boek via www.brambakker.com dan steun je Giving Light. Check svp even die website, wat een mooi doel is dat.
Reacties