Geen idee hoe mijn leven zou zijn geweest zonder hardlopen… Niet beter, dat is zeker.
Al meer dan twintig jaar probeer ik mensen te overtuigen hoeveel Runningtherapie kan bieden om te helen, maar zonder mijn eigen ervaring zou dat een leeg verhaal zijn. ‘Hardlopen als lichaamswerk’, het boek dat we gebruiken bij onze cursus runningtherapie, is ook de theorie bij mijn eigen praktijk. Lees hier meer over het boek.
De apotheose is dit weekeinde, in Zuid-Afrika. Voor de derde en laatste keer loop ik de Comrades Marathon, ruim 85 km dit jaar. Uphill, naar Pietermaritzburg. Ik hoef niets meer te verdoven met dat lopen, ik ga er van genieten.
Het mag maximaal twaalf uur duren, dan sluit de finish. Haasten hoeft niet… ‘Start like a coward, finish like a hero’ zegt hardlooplegende Bruce Fordyce (de man won de Comrades 9 keer!) erover.
Ik ben wel een tikje nerveus, maar label dat maar als ‘voorpret’. Na de finish zal ik heel even niet van hardlopen houden, en er zal een traantje vloeien. En in de week daarna ren ik weer een rondje, spierpijn of niet.
“Bewegen zit in ons DNA, zonder regelmatig een duurloop te doen leef ik niet lang meer, zegt mijn gevoel. In ieder geval redde deze gekkigheid mijn leven, zonder had ik het tot hier niet gered.”
Gezond en gelukkig ben ik, na heel veel geploeter…
Ik loop hier ook ter nagedachtenis aan mijn grote vriend Franky Mandias, al bijna een jaar niet meer bij ons. Wat hield ook hij van therapeutisch rennen.
Ook vraag ik jullie om even te kijken op www.givinglight.nl om te weten wat ik wil ondersteunen met dit afscheid van het ultralopen.
Love rules❤️
Reacties