Marathon van Rome

Het is april, en alle hardlopers en fietsers genieten van het mooie weer, de langere dagen en de sportieve uitdagingen die er weer aankomen.

April is voor marathonlopers een topmaand, met een enorme keus aan aansprekende marathons.

In Nederland natuurlijk eerst en vooral Rotterdam, al decennia lang ons sterkste merk. In Londen is een van de grootste en bekendste marathons van Europa, en de oudste grote marathon in de wereld is in Boston, op de derde maandag van de maand.

Maar ook een niveau ‘lager’ is er veel te beleven.

De marathon van Rome is bijvoorbeeld nog niet zo oud en bekend, maar dat heeft ook grote voordelen: minder dan 15.000 deelnemers, en aanmerkelijk betaalbaarder dan New York of Berlijn

Ik heb genoten van de ambiance, maar ook van de perfecte organisatie. Zelden zoveel ruimte voor de lopers voorafgaand aan de start meegemaakt, terwijl het vertrek ongeveer naast het Colosseum plaatsvindt. En het parkoers langs klassieke hoogtepunten als het Sint Pieterplein en het Piazza Navona voert. Enkele loopvrienden waren me al voorgegaan, en ze hadden ook nog wat kanttekeningen bij het wegdek geplaatst (‘veel kleine steentjes’), maar echt: een kniesoor die daar op let. Het is een behoorlijk vlak parkoers, met veel beschutting, voor geval het hard waait, en met lekker veel variatie in de omgeving.

Het is natuurlijk niet uitgesloten dat ik zo positief ben vanwege mijn eigen prestatie. Voor het eerst sinds jaren liep ik weer eens een marathon zonder verval, met een tweede helft die bijna dertig seconden sneller was dan de eerste. En een paar minuten onder mijn streeftijd van 3.30 uur… En wat is een marathon heerlijk, als je niet stuk gaat! Het punt waarop je dat zeker weet ligt pas ver in de wedstrijd, na zo’n 35 kilometer, maar als het tot dat punt ook al lekker gaat wordt het lastig om de dag in mineur te eindigen.

Ik had zo’n dag, en wat is dat genieten. Het grote mysterie is en blijft waarom dat was. Een alles behalve ideale voorbereiding, geen optimale weersomstandigheden, en dan toch…

De marathon is een avontuur, en ook al liep je er meer dan vijftig, zoals ik: het is onvoorspelbaar, en juist daarom zo spannend waarschijnlijk. Dus blijf dat avontuur aangaan, ook al doe je het niet in Rome. Kies je doel, bereid je voor en geniet van hetgeen je overkomt. Ook als het pijn doet, en misschien niet zo voorspoedig loopt als je bedacht had. Iedereen kan tien kilometer lopen of tien Engelse mijl, en redelijk betrouwbaar inschatten wat er op zo’n afstand mogelijk is.

Bij de marathon gaat dat niet, zelfs niet in de absolute top. Wie van lopen houdt, en van avontuur: de marathon van Rome is in 2018 op 8 april.

 Lees de column (en reacties) op Sportrusten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *